پايگاه خبري استقلال تهران

پرویز مظلومی ما را به کجا می‌برد؟ گاهی چنان امیدوارمان می‌کند که استقلال را بر بام آسیا می‌بینیم و گاهی چنان ناامید که تصور می‌کنیم استقلال در قعر جدول لیگ قرار گرفته است. به کدام حرف او می‌توان استناد کرد؟ اینکه می‌گوید از این استقلال بیشتر خواهید شنید یا اینکه استقلال را دیر بستم و دستم خالی است؟! میان گفته‌های پرویز مظلومی پس از بازی با شهرداری تبریز و فولاد فاصله‌ای بود از زمین تا آسمان. او به مجرد آنکه تیمش توانست در هفته اول به برتری برسد لباس قهرمانی پوشید، مقابل حضار قرار گرفت و گفت: «از این استقلال بیشتر خواهید شنید.» پرویز اما پس از باخت به فولاد قالب تهی کرد و گفت: «این استقلال هفته‌ها کار دارد!» به این جمله هم نمی‌توان استناد کرد! چرا که پرویز مظلومی تیم خود را درست نمی‌شناسد. آنجا که او می‌گوید دستم خالی است عین نادیده گرفتن مجموعه کاملی است که امروز تحت عنوان تیم استقلال در اختیارش قرار گرفته است. چگونه می‌توان مدعی شد تیم استقلال تهی از بازیکن است؟ پرویز مظلومی یا تیمش را نمی‌شناسد یا با این حرف‌ها می‌خواهد جا برای دفاع از خود را پس از باخت‌های بعدی باز بگذارد! با شنیدن این جمله نمی‌توان برداشت دیگری از حرف‌های مظلومی داشت. 
*** 
ادعای مظلومی در اینکه دستش خالی است ما را به فکر فرو می‌برد. به فصلی فکر می‌کنیم که صمد مرفاوی سرمربی استقلال بود نه فصل قبل که بهترین تیم تاریخ استقلال در لیگ برتر را به جایگاهی بالاتر از سوم نرساند! به تیمی که فصل ششم در رتبه چهارم قرار گرفت. آن تیم در سطح نازل‌تری از لحاظ بازیکن قرار داشت یا این تیم که امروز دست مظلومی قرار گرفته است؟ تیم فصل ششم هم بسیاری از ستاره‌های خود را از دست داد؛ جباری مصدوم شد، عنایتی به امارات رفت، کاظمی راهی سپاهان شد، نیکبخت را پرسپولیس به چنگ آورد و چند جابجایی دیگر. استقلال به جای این بازیکنان چه کسانی را گرفت؟ علیزاده، انصاریان و کوییکه! اینها خریدهای استقلال بودند؛ بازیکنانی که هیچ گاه نتوانستند جای رفته‌ها را پر کنند. استقلال آن فصل اما تا 4 هفته مانده به پایان لیگ در ردیف مدعیان بود. حتی اگر یکی از این بازیکنان سرشناس که جدا شدند در تیم حضور داشت شاید استقلال آن فصل می‌توانست قهرمان هم شود. استقلال اما در نهایت در رتبه چهارم قرار گرفت؛ جایگاهی که برای آن تیم بی سر و سامان که هفته‌ها مدیرعامل و حتی سرپرست نداشت، مطلوب توصیف می‌شد. پس از آن خیلی‌ها گفتند استقلال در این وضع چیزی از قهرمانی کم نداشته است؛ صمد آن فصل در استقلال چه کشید اما لحظه‌ای دم نزد، اعتراض نکرد و تا پایان فصل با همان وضعیت کار کرد و در نهایت اخراج هم شد. 
*** 
پرویز مظلومی که امروز مدعی است دستش خالی شده به فصل ششم نگاهی بیندازد و تیم خود را با آن زمان قیاس کند. استقلال آن فصل بیشتر از بازیکن تهی شد یا استقلال این فصل؟ جانواریو،کاظمی، اکبرپور، حیدری و بیک‌زاده از استقلال رفتند و به جایشان مبعلی، میداودی، آشوبی، شیرزاد، دسوزا، آندره و دوس سانتوز جذب شدند. در میان جدا شده‌ها تنها می‌توان گفت جای خسرو پر نشد اما دیگر نفرات به خوبی می‌توانند جای جدا شده‌ها را پر کنند... خط به خط هم که بررسی می‌کنیم می‌بینیم استقلال مظلومی گزینه‌های بسیاری برای قرار دادن در ترکیب تیمش دارد. همین امروز مظلومی می‌تواند محمدی را جانشین طالب‌لو کند، در خط دفاع هم آنقدر دستش باز است که بتواند جابجایی‌های لازم را انجام دهد اما تعدد بازیکنان در خط میانی بیش از خطوط دیگر احساس می‌شود و این در حالی است که تا یکی، دو هفته دیگر هم جباری به مرز آمادگی نزدیک خواهد شد. در خط آتش استقلال هم کم گزینه وجود ندارد؛ همین حالا فرهاد مجیدی، میلاد میداودی، دوس سانتوز – بازیکنی که مظلومی خودش تأیید کرد - و حتی محبوب مجاز حضور دارند و 2 هفته دیگر آرش برمی‌گردد و 4 هفته بعد امید روانخواه. آیا باز هم می‌توان این استقلال را خالی از بازیکن نامید؟ کدام دست مظلومی خالی است؟ آیا پرویز برای این سوال پاسخ قانع‌کننده‌ای دارد یا همچنان دنبال بهانه‌گیری است؟

•  شکست‌ها بهانه‌ای است برای تغییرات و ایجاد تحولات تازه. هر چند که پس از پیروزی‌ها هم باید تغییراتی در تیم ایجاد کرد اما همواره باخت‌ها بیش از پیروزی‌ها سبب ایجاد این دگرگونی‌ها می‌شود. استقلال در هفته دوم این بهانه را به دست آورده تا تغییراتی اساسی در تیم خود ایجاد کند. یکی از اشکال‌های تیم مظلومی نوع بازی است، مظلومی در دو بازی گذشته با روش 1-4-1-4 وارد میدان شد؛ روشی که با روح استقلال سنخیت ندارد. البته تیم مظلومی با این روش هم موفق شد در دو بازی 4 گل بزند اما سوال این است، تیمی که با روش تک مهاجم می‌تواند 4 بار دروازه حریفان را باز کند با قراردادن دو مهاجم در راس خط حمله خود چند بار می‌تواند موفق به گلزنی شود؟ تردیدی نیست تیم مظلومی اگر از این روش به روش دو مهاجم تغییر وضعیت بدهد شرایط بسیار مطلوب‌تری در خط آتش خود به وجود خواهد آورد. استقلال سال‌ها است با این سیستم، یعنی بازی با دو مهاجم خو گرفته است بنابر این تغییر دادن شکل بازی نمی‌تواند به خصوص در فاز هجومی نتایج مطلوبی برای آبی‌ها همراه داشته باشد. فصل قبل را به یاد می‌آوریم که هر گاه یکی از مهاجمان استقلال پایش به گلزنی بسته می‌شد مهاجم دیگر می‌توانست دروازه حریف را باز کند. در واقع مدافعان حریف زمانی که مهاجم هدف استقلال را مهار می‌کردند، مهاجم بعدی می‌آمد و کار گلزنی را ادامه می‌داد. در تیم مرفاوی به دفعات شاهد بروز چنین وضعیتی بودیم. حتی در مقطعی این سیدمهدی سیدصالحی بود که گوی سبقت را از فرهاد مجیدی و آرش برهانی می‌ربود و می‌توانست حملات استقلال را به بار بنشاند. 
  *** 
  پیرو همین مطالب می‌توان سوال دیگری را هم مطرح کرد؛ اگر میلاد میداودی مهار شود آنگاه آیا استقلال مهاجم دوم دارد که کار گلزنی تیم را ادامه بدهد؟ یکی از معایبی که بازی با یک مهاجم دارد این است که به طور ذهنی دیگر بازیکنان به این روش عادت کرده و چنین می‌پندارند که وظیفه گلزنی تنها بر عهده یک بازیکن است. در نتیجه استقلال آرام آرام به تیمی تک محور در خط حمله تبدیل خواهد شد. برای حل این مشکل پرویز مظلومی که اصرار ویژه ای به بازی با تک مهاجم دارد می بایست یک بازیکن را کنار تک مهاجم تیمش قرار بدهد. این تغییر باعث می‌شود تا خط میانی استقلال هم نفس بکشد. در حال حاضر استقلال اگرچه روی کاغذ با یک هافبک دفاعی و 4 هافبک دیگر که جلوی این هافبک دفاعی بازی می‌کنند وارد میدان می‌شود اما در عمل با همان 5 هافبک وارد زمین شده و روشی کاملا محتاطانه (1-5-4) را به اجرا می گذارد. تعدد هافبک‌های میانی هم باعث شده تا استقلال بازیساز خود را نشناسد. در روش 1-4-1-4 مظلومی روشن نیست ایمان مبعلی نقش پاسور اول را بازی می‌کند یا فرزاد آشوبی یا دسوزا؟ به گونه‌ای که در بازی با فولاد خوزستان شاهد بودیم هافبک‌های میانی استقلال به طرز ناهماهنگی وظایف خود را در جریان بازی از یاد برده و رو به بازی بی‌اثر در عرض یا به عقب می‌آوردند. شاید کاستن از تعداد هافبک‌های میانی استقلال بتواند فضای کافی را در اختیار آنها قرار داده و به طور خودکار هم تفکیک وظایف شود چرا که در شرایط فعلی نامشخص بودن وظایف بازیکنان به وضوح در میدان دیده می‌شود. 
  *** 
  اگر میلاد میداودی را ثابت‌ترین بازیکن خط حمله استقلال بدانیم در صورت بازی با 2 مهاجم، پرویز مظلومی می‌تواند در کنار او از آرش برهانی، فرهاد مجیدی و حتی محبوب مجاز بهره بگیرد. در خط میانی هم تکلیف روشن خواهد بود، ایمان مبعلی می‌تواند سمت راست بازی کند، یوسفی چپ و دسوزا و آشوبی هم وسط این دو را پر کنند. البته این بدان معنا نیست که مجتبی جباری نمی‌تواند در این ترکیب قرار بگیرد. بازگشت او به شرایط بازی خط میانی استقلال را هم تقویت خواهد کرد و او بهترین گزینه برای قرار گرفتن پشت سر مهاجمان است. به هر ترتیب استقلال باید از این حالت خارج شود و یا بر اساس تفکرات ذهنی کادر فنی خود جلو برود و یا پیشنهادهایی که از سوی اهالی فوتبال ارائه می‌شود را بپذیرد و در شیوه بازی‌اش اعمال کند. البته چندان دور از ذهن نیست که مظلومی در بازی سوم هم با همان روش 1-4-1-4 وارد میدان شود. اصراری که معلوم نیست به نتیجه برسد یا خیر؟! 

شکست‌ها بهانه‌ای است برای تغییرات و ایجاد تحولات تازه. هر چند که پس از پیروزی‌ها هم باید تغییراتی در تیم ایجاد کرد اما همواره باخت‌ها بیش از پیروزی‌ها سبب ایجاد این دگرگونی‌ها می‌شود. استقلال در هفته دوم این بهانه را به دست آورده تا تغییراتی اساسی در تیم خود ایجاد کند. یکی از اشکال‌های تیم مظلومی نوع بازی است، مظلومی در دو بازی گذشته با روش 1-4-1-4 وارد میدان شد؛ روشی که با روح استقلال سنخیت ندارد. البته تیم مظلومی با این روش هم موفق شد در دو بازی 4 گل بزند اما سوال این است، تیمی که با روش تک مهاجم می‌تواند 4 بار دروازه حریفان را باز کند با قراردادن دو مهاجم در راس خط حمله خود چند بار می‌تواند موفق به گلزنی شود؟ تردیدی نیست تیم مظلومی اگر از این روش به روش دو مهاجم تغییر وضعیت بدهد شرایط بسیار مطلوب‌تری در خط آتش خود به وجود خواهد آورد. استقلال سال‌ها است با این سیستم، یعنی بازی با دو مهاجم خو گرفته است بنابر این تغییر دادن شکل بازی نمی‌تواند به خصوص در فاز هجومی نتایج مطلوبی برای آبی‌ها همراه داشته باشد. فصل قبل را به یاد می‌آوریم که هر گاه یکی از مهاجمان استقلال پایش به گلزنی بسته می‌شد مهاجم دیگر می‌توانست دروازه حریف را باز کند. در واقع مدافعان حریف زمانی که مهاجم هدف استقلال را مهار می‌کردند، مهاجم بعدی می‌آمد و کار گلزنی را ادامه می‌داد. در تیم مرفاوی به دفعات شاهد بروز چنین وضعیتی بودیم. حتی در مقطعی این سیدمهدی سیدصالحی بود که گوی سبقت را از فرهاد مجیدی و آرش برهانی می‌ربود و می‌توانست حملات استقلال را به بار بنشاند. 
*** 
پیرو همین مطالب می‌توان سوال دیگری را هم مطرح کرد؛ اگر میلاد میداودی مهار شود آنگاه آیا استقلال مهاجم دوم دارد که کار گلزنی تیم را ادامه بدهد؟ یکی از معایبی که بازی با یک مهاجم دارد این است که به طور ذهنی دیگر بازیکنان به این روش عادت کرده و چنین می‌پندارند که وظیفه گلزنی تنها بر عهده یک بازیکن است. در نتیجه استقلال آرام آرام به تیمی تک محور در خط حمله تبدیل خواهد شد. برای حل این مشکل پرویز مظلومی که اصرار ویژه ای به بازی با تک مهاجم دارد می بایست یک بازیکن را کنار تک مهاجم تیمش قرار بدهد. این تغییر باعث می‌شود تا خط میانی استقلال هم نفس بکشد. در حال حاضر استقلال اگرچه روی کاغذ با یک هافبک دفاعی و 4 هافبک دیگر که جلوی این هافبک دفاعی بازی می‌کنند وارد میدان می‌شود اما در عمل با همان 5 هافبک وارد زمین شده و روشی کاملا محتاطانه (1-5-4) را به اجرا می گذارد. تعدد هافبک‌های میانی هم باعث شده تا استقلال بازیساز خود را نشناسد. در روش 1-4-1-4 مظلومی روشن نیست ایمان مبعلی نقش پاسور اول را بازی می‌کند یا فرزاد آشوبی یا دسوزا؟ به گونه‌ای که در بازی با فولاد خوزستان شاهد بودیم هافبک‌های میانی استقلال به طرز ناهماهنگی وظایف خود را در جریان بازی از یاد برده و رو به بازی بی‌اثر در عرض یا به عقب می‌آوردند. شاید کاستن از تعداد هافبک‌های میانی استقلال بتواند فضای کافی را در اختیار آنها قرار داده و به طور خودکار هم تفکیک وظایف شود چرا که در شرایط فعلی نامشخص بودن وظایف بازیکنان به وضوح در میدان دیده می‌شود. 
*** 
اگر میلاد میداودی را ثابت‌ترین بازیکن خط حمله استقلال بدانیم در صورت بازی با 2 مهاجم، پرویز مظلومی می‌تواند در کنار او از آرش برهانی، فرهاد مجیدی و حتی محبوب مجاز بهره بگیرد. در خط میانی هم تکلیف روشن خواهد بود، ایمان مبعلی می‌تواند سمت راست بازی کند، یوسفی چپ و دسوزا و آشوبی هم وسط این دو را پر کنند. البته این بدان معنا نیست که مجتبی جباری نمی‌تواند در این ترکیب قرار بگیرد. بازگشت او به شرایط بازی خط میانی استقلال را هم تقویت خواهد کرد و او بهترین گزینه برای قرار گرفتن پشت سر مهاجمان است. به هر ترتیب استقلال باید از این حالت خارج شود و یا بر اساس تفکرات ذهنی کادر فنی خود جلو برود و یا پیشنهادهایی که از سوی اهالی فوتبال ارائه می‌شود را بپذیرد و در شیوه بازی‌اش اعمال کند. البته چندان دور از ذهن نیست که مظلومی در بازی سوم هم با همان روش 1-4-1-4 وارد میدان شود. اصراری که معلوم نیست به نتیجه برسد یا خیر؟!

علی فتح‌الله زاده درباره جلسه امروز خود با شهردار منطقه 5 و رئیس شرکت تجهیز و توسعه سازمان تربیت بدنی گفت: این جلسه برای ساختن کمپ باشگاه استقلال برگزار شد. دکتر طلوعی شهردار منطقه 5 و آقای ترکاشوند رئیس تجهیز و توسعه قول مساعد دادند که برای ساخت این کمپ به باشگاه کمک کنند. 

وی در مورد اینکه نسبت به دوره های گذشته برای ساخت کمپ باشگاه استقلال پیگیرتر است، عنوان کرد: به این دلیل که این زمین ارزشمند است. وقتی این کمپ ساخته شود برای اعتبار این باشگاه خوب است. ما اکنون ساختاری برای ساخت رختکن، دوش و جایگاه تماشاگران در نظر گرفته ایم و منتظر هستیم آهن پیدا شود تا اسکلت ساختمان تمام شود. 

سرپرست باشگاه استقلال گفت: اگر من باشم و کارم را ادامه دهم تا سال دیگر ساختمان اداری و جایگاه تماشاگران و زمین فوتبال آن آماده می شود. 

فتح الله زاده در این ارتباط که اگر عملکرد خوبی داشته باشد، در این باشگاه ماندنی می شود، گفت: مگر دفعات گذشته عملکرد بدی داشتم که رفتم؟ رفتن و آمدن در باشگاه استقلال ربطی به عملکرد ندارد. در دوره ای که 5 سال بودم 4 جام برای استقلال آوردم. 

فتح الله زاده در مورد اظهار نظر جدید ناصر حجازی منبی بر اینکه مظلومی باید دندان های پوسیده را از این تیم جدا می کرد،گفت: ما در استقلال دندان پوسیده نداریم و همه دندان ها طلایی است. همه این حرف ها مربوط به ناصر حجازی نیست و بعضی دوستان ایشان را اذیت می کنند. حجازی به شماری از بازیکنان اعتقاد نداشت و البته عده ای هم بودند که سال گذشته کم کاری می کردند اما اکنون در تیم استقلال همه می خواهند به تیم کمک کنند. 

وی در مورد اینکه گفته می شود قرار است کل تیم جریمه 9 میلیون تومانی شوند، اظهار داشت: چنین چیزی صحت ندارد. باشگاه برای همه پاداش و جریمه بردها و شکست های خانگی و خارج از خانه جدول مشخصی دارد. 

سرپرست باشگاه استقلال در مورد زمین تمرینی این تیم نیز گفت: بازیکنان از زمین شماره 3 آزادی راحت هستند و در همان جا تمرینات انجام می شود. 

آمار بر جا مانده از عملکرد دفاعی استقلال در 2 بازی ابتدایی لیگ بسیار نگران‌کننده است. تیمی که در 2 بازی 4 بار مقابل حریفان تسلیم می‌شود بی‌تردید اشکال‌های عمده‌ای در فاز دفاعی دارد. وقتی از فاز دفاعی حرف می‌زنیم دایره نگاه‌مان فقط نباید معطوف به وحید طالب‌لو یا دیگر دروازه‌بان‌های استقلال شود. فوتبال امروز آنقدر پیچیده شده که وقتی تیمی دروازه‌اش باز می‌شود حتی می‌توان مهاجمان را هم در به وجود آمدن موقعیت‌های گل برای حریف مقصر دانست. بنابراین مجموعه دفاع استقلال فقط چارچوب دروازه را در بر نمی‌گیرد و باید عوامل مؤثر دیگر را هم در نظر داشت. نزدیک‌ترین بازیکنان به دروازه، مدافعان هستند. در سیستم 4 دفاع، 2 مدافع میانی بیش از سایرین مورد توجه قرار می‌گیرند. در واقع اگر این 2 مدافع میانی با یکدیگر هماهنگ نباشند دروازه بارها و بارها در خطر فروریزی قرار خواهد گرفت. در بازی با شهرداری روی گل دوم این تیم که توسط علی کریمی زده شد آسیب‌پذیری قلب خط دفاع استقلال به وضوح دیده شد. جایی که در آن بازی، حنیف عمران‌زاده و بیژن کوشکی مستقر بودند. در بازی با فولاد هم بار دیگر ضعف‌های خط دفاع استقلال به خصوص 2 مدافع وسط دیده شد. با اینکه مظلومی با میدان دادن به صادقی در واقع سعی کرد حفره‌های بر جا مانده در بازی با شهرداری را پر کند اما او باز هم موفق نبود و استقلال این بار تسلیم محض مهاجمان حریف بود. اگرچه سهم طالب‌لو در این شکست بیش از سایر بازیکنان است اما ناهماهنگی دو مدافع وسط استقلال باید هرچه زودتر از بین رفته تا منجر به ایجاد هماهنگی بیشتر در لایه‌های دفاعی شود. مظلومی در این 2 بازی 2 زوج متفاوت را آزمایش کرد که این 2 زوج هر بار ناموفق بودند چرا که او هم مانند مرفاوی هیچ گاه بهترین گزینه‌هایی که می‌توانستند در قلب دفاع استقلال ایفای نقش کنند را به بازی نگرفت. فصل قبل مرفاوی بی‌دلیل پژمان منتظری را در دفاع وسط قرار داد تا استقلال از داشتن یک مدافع وسط ششدانگ محروم شود. در 2 بازی گذشته استقلال هم مظلومی به غیر از ده پانزده دقیقه آخر بازی با فولاد از وجود این دو زوج در قلب دفاع استفاده نکرد تا دوباره ناهماهنگی موجود در قلب دفاع استقلال به چشم بیاید. به واسطه آنچه تا امروز – طی 2 سال اخیر – از خط دفاع استقلال مشاهده شده و با ارزیابی توانایی بازیکنان – همه آنها – به نظر می‌رسد پژمان و حنیف بهترین گزینه‌هایی هستند که می‌توانند در قلب خط دفاع استقلال قرار بگیرند. 
*** 
شاید مظلومی با این پیشنهاد از خود بپرسد در دفاع راست چه کسی را بازی بدهد؟ که پاسخ کاملاً روشن است. مهدی امیرآبادی و حتی بیژن کوشکی می‌توانند این فضا را پر کنند البته او آندره لوییز را هم در اختیار دارد که این برزیلی برابر فولاد نمایش تحسین‌برانگیزی نداشت و نتوانست تحرک لازم را از این جناح داشته باشد.